Ook het dak vertelt een verhaal
Op 22 september opent het Lucas Museum of Narrative Art in Los Angeles officieel haar deuren. Het dak speelt een bijzondere rol in het door MAD ontworpen gebouw. Daktuinen, terrassen en energieopwekking vloeien samen met de architectuur van het gebouw en het omringende landschap. In het museum staat de kunst van het verhalen vertellen in al haar facetten centraal. Star Wars-bedenker George Lucas geeft ons met zijn museum óók een gebouw dat een verhaal vertelt. Een verhaal dat zich laat samenvatten in zeven hoofdstukken.
HOOFDSTUK 1:
HET DAK ÍS DE ARCHITECTUUR
Bij het ontwerp van Ma Yansong en zijn bureau MAD is nauwelijks sprake van een traditionele scheiding tussen gevel en dak. De organische gebouwschil buigt en golft door, terwijl het gebouw in het midden wordt opgetild. Het concept sluit aan op de grote bomen van Exposition Park: het museum vormt als het ware een verlenging van het bladerdak en lijkt boven het park te zweven. De vloeiende, zachte vormen moeten volgens de architect bovendien de verbinding tussen natuur, samenleving en stedelijke omgeving benadrukken.
HOOFDSTUK 2:
DE ENORME SCHAAL
De sculpturale vorm wordt nog indrukwekkender wanneer de afmetingen duidelijk worden. Het gebouw is circa 220 meter lang, 82 meter breed en bereikt een hoogte van ongeveer 33 meter. Het museum vergelijkt de omvang van het dak zelf met die van een middelgroot vliegdekschip. Ondanks die enorme afmetingen moest het gebouw niet als een massief obstakel in het park komen te staan. Door delen van het volume op te tillen, blijft het landschap op maaiveldniveau zoveel mogelijk open en ontstaan zichtlijnen en verblijfsruimten onder het gebouw.
HOOFDSTUK 3:
HET LANDSCHAP LOOPT HET GEBOUW OP
Op het hoogste niveau bevindt zich bijna anderhalve acre, omgerekend circa 6.000 m² landschappelijk dak. Het groen is geen los toegevoegd groendak, maar onderdeel van het landschapsconcept van Mia Lehrer en haar team van Studio-MLA. Park, gebouw en dak moeten visueel in elkaar overgaan. De vegetatie maakt het gebouw bovendien veranderlijk. Bomen en beplanting op en rond het museum ontwikkelen zich in de loop van de tijd en veranderen met de seizoenen. Daarmee krijgt de architectuur letterlijk een levend onderdeel.
HOOFDSTUK 4: DE SPECTACULAIRE HUID
Om de complexe biomorfe vorm daadwerkelijk te kunnen bouwen, is het museum bekleed met meer dan 1.500 uniek gevormde panelen van glasvezelversterkt kunststof (FRP). Gemiddeld meten deze panelen circa 2,4 bij 9,8 meter. Het relatief geringe gewicht van het materiaal en de mogelijkheid er vloeiende vormen mee te maken, waren belangrijke redenen voor de keuze voor FRP. Geen paneel is hetzelfde. Bij de productie werden digitale technieken en robotica gecombineerd met handwerk. Zelfs de voegen tussen de panelen variëren in breedte en richting en zijn zo ontworpen dat ze de organische geometrie van de gebouwschil ondersteunen.